dinsdag 10 april 2012

Meer isolatie

Steigernet vormt een soort  hangmat voor het glaswol. Door de groene waas van het net heen is op de foto hieronder de PVC-pijp te zien die tegen een van de roostertjes in de zijgevel aan ligt. Zo creëren we meer luchtcirculatie. Vermoedelijk niet voldoende, we hebben nog wat trucjes achter de hand.


De weken hiervoor heeft papa het underlayment precies pas gemaakt en op hoogte gelegd. Daarvoor lag de vloer lange tijd open: een fijne hindernisbaan. 

zondag 1 april 2012

Een randje

Isoleren kan niet zonder ventileren. Gelukkig was de vloer ooit geventileerd en zijn er dus nog roostertjes aanwezig. Een stukje onder het huidige maaiveld, dat wel. Ooit keurig dichtgestraat. Nu uitgegraven en voorzien van een mooi randje Belgisch hardsteen (over van het halletje) door papa.

zondag 25 maart 2012

Een stukje isolatie

Om onder de loketjes te kunnen isoleren, ligt Wouter plat op zijn buik tussen de oude balken. De nieuwe balk moest hier nog even wachten tot dit karweitje geklaard was. Isolatie en latjes eronder schuiven en dat op hoogte brengen en ondersteunen met stenen (of andere dingen die toevallig voorhanden zijn). We zijn blij dat de rest waarschijnlijk makkelijker te isoleren is. Een absoluut voordeel van dat de hele vloer eraf moest.


zaterdag 24 maart 2012

Eigen haard

Als dat toch eens zou kunnen: een echte open haard, in plaats van die suffe gashaard die het niet eens doet. De schoorsteenveger is geweest, kon geen snipper roet vinden en ook geen mankementen. Een klein vuurtje zou moeten kunnen. Hoera! Dat hebben we diezelfde avond natuurlijk voorzichtig geprobeerd met naast champagne om het te vieren een blussertje bij de hand. Tussendoor nog even alle bovenliggende ruimtes geïnspecteerd en natuurlijk ook buiten gekeken. Dat was allemaal geruststellend, en dus hebben we, zittend in stoelen op de stapel underlayment vooral genoten van ons eigen haardvuur: goud waard!

vrijdag 23 maart 2012

Onderaan beginnen

Het boodschappenlijstje stond op een stuk hout. Balken, platen, stenen, ankers, cement en zand. De bus is een prima boodschappenwagentje, inladen is van een andere orde dan bij Albert Heijn, maar gelukt.

Hij heeft er duidelijk zin in, dit is zijn vak. Zorgvuldig slopen en stutten, slim opbouwen. 'Prutsen' noemt hij het. Het is passen en meten, schipperen met de werkruimte. In overleg met de medewerker monumenten van de gemeente geen doorlopende muur, maar penantjes. Enige discussie over de te gebruiken stenen. IJsseltjes zodat de penantjes in het beeld passen? Of moderne stenen die duidelijk maken dat het een toevoeging is? Wij hebben voorkeur voor het laatste en Gerben kan er mee leven. Waar de balken te plaatsen? Constructieve discussie: Overspanningstechnisch het liefst tussen de oude balken in. Beeldtechnisch het liefst tegen de oude balken aan (in ieder geval boven de kelder). Dat kan dus dan doen we dat.



Het gedeelte waar geen kelder onder komt, kent zo zijn eigen problemen. Met beeld en uitstraling hoeft geen rekening gehouden te worden, maar ruimte om echt lekker te werken is er niet. Balken worden onder haard en kasten gestoken. Ondersteund met stenen, op hoogte gebracht met wiggen, ook op de moeilijk bereikbare plekken.

maandag 19 maart 2012

No cookiemonsters were harmed ...

Een simpel klusje tussendoor tegen koude voeten.

Creating Cookiemonster 

zondag 18 maart 2012

Uitgepakt

De vloer is uitgepakt. We hebben een kelder gekregen, een paar funderingen en veel hartverwarmende reacties. 


Overzicht van de opengemaakte vloer 

De balkjes bestaan uit meerdere stukken en steunen op gemetselde penantjes die in het zand staan. Zand dat overigens veel droger is dan verwacht. Het vochtprobleem zat echt in de vloer. Het blijkt houtgraniet of ook wel magnesietvloer te heten. Het spul trekt vocht aan en houdt het vast, zoveel is duidelijk. (klik hier voor het eerdere blog over die vloer.) Tel daar het gebrek aan ventilatie bij op en de doorweekte planken zijn geen verrassing meer. Die oude plankenvloer bestaat trouwens uit veel korte stukken. Waarom is niet duidelijk. Hij is hoe dan ook niet meer te redden, door en door rot door het vocht.
Ook de balkkoppen in de muur zijn rot en de gaten bieden nauwelijks ondersteuning. Vandaar de stutten die we inmiddels vervangen hebben door nieuwe. Een tijdelijke oplossing om te voorkomen dat het zaakje donderend naar beneden stort.
We hebben er een kelder bij.

Het is duidelijk een oude kolenkelder: de muren zijn net als de vloer zwartgeblakerd en we hebben zelfs een kooltje gevonden. Big shoppers vol puin hebben we afgevoerd (in onze eigen bus, want puin mag -o ironie- niet in een Irado-aanhanger). Wouter heeft geschrobd en gedweild. De plavuizen glanzen bijna.
Met moderne stenen is de toegang van binnen dichtgemetseld. Mogelijk was daar in 1990 een put voor de wateraansluiting gepland waar later toch vanaf is gezien. Buiten wijkt de natuurstenen plaat op de stoep ter hoogte van de kolenkelder in ieder geval af van de rest.

In rood de oude funderingen, mogelijk van het pand dat hier in de 17e eeuw stond.