zondag 13 mei 2012

Folietje erover

Het geheel van balken, isolatie en vloerverwarmingsslang wordt afgedekt met een dampremmende laag: folietje erover, nietje erin.
Bij alles wat we doen ligt het underlayment in de weg. Gelukkig is dit de laatste laag voor we de platen definitief op hun plek kunnen leggen.


Een bijzonder patroon

Er ligt in ieder geval een bijzonder patroon onder de vloer. De vloerverwarmingsslang meandert met grote lussen tussen de balken, steekt over waar dat kan en neemt vervolgens de kortste weg terug.





dinsdag 10 april 2012

Meer isolatie

Steigernet vormt een soort  hangmat voor het glaswol. Door de groene waas van het net heen is op de foto hieronder de PVC-pijp te zien die tegen een van de roostertjes in de zijgevel aan ligt. Zo creëren we meer luchtcirculatie. Vermoedelijk niet voldoende, we hebben nog wat trucjes achter de hand.


De weken hiervoor heeft papa het underlayment precies pas gemaakt en op hoogte gelegd. Daarvoor lag de vloer lange tijd open: een fijne hindernisbaan. 

zondag 1 april 2012

Een randje

Isoleren kan niet zonder ventileren. Gelukkig was de vloer ooit geventileerd en zijn er dus nog roostertjes aanwezig. Een stukje onder het huidige maaiveld, dat wel. Ooit keurig dichtgestraat. Nu uitgegraven en voorzien van een mooi randje Belgisch hardsteen (over van het halletje) door papa.

zondag 25 maart 2012

Een stukje isolatie

Om onder de loketjes te kunnen isoleren, ligt Wouter plat op zijn buik tussen de oude balken. De nieuwe balk moest hier nog even wachten tot dit karweitje geklaard was. Isolatie en latjes eronder schuiven en dat op hoogte brengen en ondersteunen met stenen (of andere dingen die toevallig voorhanden zijn). We zijn blij dat de rest waarschijnlijk makkelijker te isoleren is. Een absoluut voordeel van dat de hele vloer eraf moest.


zaterdag 24 maart 2012

Eigen haard

Als dat toch eens zou kunnen: een echte open haard, in plaats van die suffe gashaard die het niet eens doet. De schoorsteenveger is geweest, kon geen snipper roet vinden en ook geen mankementen. Een klein vuurtje zou moeten kunnen. Hoera! Dat hebben we diezelfde avond natuurlijk voorzichtig geprobeerd met naast champagne om het te vieren een blussertje bij de hand. Tussendoor nog even alle bovenliggende ruimtes geïnspecteerd en natuurlijk ook buiten gekeken. Dat was allemaal geruststellend, en dus hebben we, zittend in stoelen op de stapel underlayment vooral genoten van ons eigen haardvuur: goud waard!

vrijdag 23 maart 2012

Onderaan beginnen

Het boodschappenlijstje stond op een stuk hout. Balken, platen, stenen, ankers, cement en zand. De bus is een prima boodschappenwagentje, inladen is van een andere orde dan bij Albert Heijn, maar gelukt.

Hij heeft er duidelijk zin in, dit is zijn vak. Zorgvuldig slopen en stutten, slim opbouwen. 'Prutsen' noemt hij het. Het is passen en meten, schipperen met de werkruimte. In overleg met de medewerker monumenten van de gemeente geen doorlopende muur, maar penantjes. Enige discussie over de te gebruiken stenen. IJsseltjes zodat de penantjes in het beeld passen? Of moderne stenen die duidelijk maken dat het een toevoeging is? Wij hebben voorkeur voor het laatste en Gerben kan er mee leven. Waar de balken te plaatsen? Constructieve discussie: Overspanningstechnisch het liefst tussen de oude balken in. Beeldtechnisch het liefst tegen de oude balken aan (in ieder geval boven de kelder). Dat kan dus dan doen we dat.



Het gedeelte waar geen kelder onder komt, kent zo zijn eigen problemen. Met beeld en uitstraling hoeft geen rekening gehouden te worden, maar ruimte om echt lekker te werken is er niet. Balken worden onder haard en kasten gestoken. Ondersteund met stenen, op hoogte gebracht met wiggen, ook op de moeilijk bereikbare plekken.