zondag 26 februari 2012

Boeken op de plank

Ja, ze moeten nog geschilderd worden. Ja, er moet nog een profieletje aan. Maar de planken zijn 'pas' gezaagd, de steuntjes vastgeschroefd en de planken liggen erop. Natuurlijk moeten dan de boeken er ook op. Proef staan. En wat staan ze mooi.


Woutermannen

De planken zijn gearriveerd, meegebracht door mijn ouders. Nu moeten ze op lengte worden gezaagd en opgehangen. Nog een laatste keer overleggen we. Het huidige plan is om ook planken als staanders tegen de zijkant te zetten zodat daarin geschroefd kan worden en alles stevig vast komt te zitten. Het zachtboard dat er nu zit, kan in ieder geval de boeken niet dragen. Het is ook vooral niet origineel en hoewel er goede redenen zijn om het lekker te laten zitten, kan ik mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen. "Zouden we niet toch?" "Een gat maken is zo gebeurd." En dat is het ook. We kijken achter de plaat en zien hout om in te schroeven en ... Woutermannen.

Woutermannen dus

De verleiding is groot om het zachtboard helemaal weg te slopen en de woutermannen te gaan gebruiken. Omdat we niet weten of ze overal nog intact zijn, en omdat het toch echt onhandig is dat de planken dan doorlopen achter de betimmering (de boeken die daar komen te staan, kun je er nooit uithalen), doen we het niet. Foto's voor het archief en hout om in te schroeven zijn een mooi resultaat van deze excercitie.

zaterdag 18 februari 2012

Ondertussen in Valkenswaard

Boeken, zware kost, daarvoor heb je dikke en verlijmde planken nodig. De goede afmetingen, volgens de standaard uit 1875, zijn niet meer te koop. En dus wordt er gezaagd, gelijmd en geschaafd in Valkenswaard.

Een plank in de lijmklemmen

donderdag 26 januari 2012

Wikken, wegen en storten

Een standaard-methode om een waterdichte vloer te maken op een houten constructie is beton storten op zwaluwstaartplaten. Zo zouden wij het ook doen. Kon het niet slimmer, dunner, zekerder? We hebben alternatieven gezocht, gewikt en overwogen, en uiteindelijk toch gekozen voor storten op zwaluwstaarten.
Vijftien zakken beton en twee 'zakjes' zand. 22,5 kilo, 'zakjes' noemt mijn vader dat. 'Veel te grote zakken' noem ik het. Drie trappen op; het was een goede oefening.
De platen waren zo gelegd. Voor het storten kon beginnen moest daar eerst de vloerverwarmingsslang op gelegd worden. Dat viel nog niet mee. Het spul was veel te stug en liet zich niet zomaar in de goede vorm dwingen. 'Met de kennis van nu', hadden we destijds een flexibelere variant gekocht. Maar we hadden toen alleen de kennis van toen. En dus ligt -na een beroep op papa's lange adem- de stugge slang erin en wel volgens een mooi patroontje. Storten en afwerken op afschot is een kolfje naar zijn hand. Niet dat dat niet zwaar is, dat wel, maar dat hoort erbij. Slechts een zak hebben we voor niets drie trappen op gesleept.



Nog een kleine toevoeging: ook de doucheplug moest natuurlijk vastgemaakt worden voor het beton gestort kon worden. Tot onze vreugde paste hij precies zo tussen de constructie dat hij straks wegvalt achter de deuren. Tijdens het passen en meten viel een onderdeel van de plug letterlijk in de constructie. Dat was niet helemaal de bedoeling. En daarom hebben we nu beneden een luikje in de betimmering van de constructie. Handig voor als er nog eens wat in valt.

Hier vonden we het onderdeel terug

vrijdag 20 januari 2012

Ruimte voor de vloer

Om ruimte te maken voor de douchevloer moet de vloerbedekking en bestaande ondervloer eruit. De tapijtlegger is destijds niet karig geweest met de lijm en helaas hebben 'onze Gamma's' geen tapijtstrippers te huur. Dus hebben we het tapijt met blote handen  (eerlijk gezegd gehandschoende handen) gestript: smalle stroken snijden en trekken maar. Daarna met supermagneten de schroeven van de ondervloer zoeken om ze eruit te draaien en vervolgens de platen eruit wippen. Dat ging nog niet zo makkelijk want er is altijd wel een schroef die zich niet laat vinden of uitdraaien. Maar er ligt een maagdelijk vloertje te wachten op nieuwe stappen.

zaterdag 10 december 2011

Meer groen

Men  heeft destijds niet voor niets dat stuk verdiepingsvloer weggezaagd. 

"Pap, kun jij aan een grote boom komen? "... "Meer dan drieƫnhalve meter, denk ik" ... "of viereneenhalf " ... "Ja, misschien wel vijf is ook goed." Natuurlijk kan mijn papa dat.
En dus reden we met de bus naar Valkenswaard en van Valkenswaard naar Borkel, waar de gereserveerde boom vers voor ons werd afgezaagd. Het grootste sinterklaascadeau ooit.


Misschien was "ruim vijf" toch wat overdreven.

Diezelfde avond werd er een kruis onder getimmerd, er weer onderuit getimmerd, en er weer onder getimmerd maar dit keer met een uitsparing voor de bak met water (met dank aan onze Amerikaanse buurman: "That'll drink a lot." O dear (rendier).)


Ja, ruim vijf was overdreven.

"Pa, heb jij een mooie trein voor om de kerstboom?" ... "Ja, de zwarte hand willen we ook wel graag." "Doe maar de grote cirkel."  

Natuurlijkk heeft pa een moooie trein voor onder de boom.

Ballen en lichtjes erin hangen met de stok

Bibliotheekvullende kerstboom

Samen met de trein goed voor veel leuke reacties

woensdag 30 november 2011

Groen!

De bibliotheek krijgt langzaam haar oude luister terug. Het wit is verdwenen onder een laag klassiek groen. Het maakt me gelukkig en wakkert mijn verlangen naar boeken aan. Na het wit moeten dus ook de foto's en zachtboardplaten wijken.
De foto's geven een mooi beeld van Schiedam in jaren zeventig en verhuizen voorlopig naar zolder, in afwachting van een goede bestemming. Achter het zachtboard komen de oude boekenplanken vandaan. Verzaagd dat wel, maar het helpt ons de ruimte zo getrouw mogelijk te herstellen. Aan de kleur hebben we niet zoveel; de planken zijn uit de tijd dat de bibliotheek bruin was. Het groen is vermoedelijk van daarvoor (en in ieder geval van daarna). Maar de vorm helpt wel. Daar hadden we tot nu toe geen enkele aanwijzing voor. Het freesje is besteld.
Om de boeken te beschermen tegen vocht en kou offeren we een paar kostbare centimeters van de smalle vide op aan isolatie. Da's ook nog eens groen : )


Halverwege in de grondverf, die een lichtere tint heeft dan de uiteindelijke lak. Het vlak op de deur heeft al de goede kleur.

Blauw is het nieuwe groen. (Maar wees gerust: ook deze platen zijn inmiddels groen.)

Een panorama-foto van de bibliotheek in de nieuwe kleur. (NB de ruimte is niet rond, dat is het effect van de panorama-foto, was ook leuk geweest trouwens zo'n gekromde ruimte.) Lijkt best op de impressie toch?