Met zo'n grote Amerikaanse koelkast

Blij

Geen pepernoten, geen kerstdiner, maar hier word ik toch heel blij van. Vanochtend om acht uur stonden de mannen uit Kaatsheuvel aan de deur.
Nadat Wouter gisteravond de stopcontacten aangelegd heeft, is de keuken vandaag het terrein van Michel en Marcel. Wouter heeft zich net nog even met ze verbaasd over de aansluiting van de kookplaat, maar verder waren wij vandaag alleen van de catering.

Nog niet helemaal af, maar wel een heel grote klapper gemaakt. Terwijl Michel en Marcel terug naar Brabant rijden, dromen wij van onze sprookjeskeuken. Mannen, bedankt!

Betere foto's en een filmpje volgen.

Echt

Da's heel geen dambord.

Menno heeft vandaag een deel van de tegels op de bar geplakt. En ook Guus was weer in de weer voor de kastjes, finetuning aan de bar etc.

Stop motion voorbereiden keuken

De Brinno (camera) is geduldig. Zo gaat het eigenlijk best snel.

Je ziet Rodney, Guido en Lex bezig met leidingen en wanden. Bart en Guus met de bar (passend maken). Papa, Wouter en Corine met de vloer. Bart en Guus weer met de bar (op de juiste plek), de koof en de voorzieningen voor de bovenkasten.

Voegen

Hij doet of het de gewoonste zaak van de wereld is. Het is zondagochtend en hij permitteert zichzelf een kop koffie. Ontbijt gaat te ver. Eerst aan het werk. Terwijl de wereld nog in diepe rust is, mengt hij de voegspecie. En voor de pastoor de klok luidt, heeft hij de eerste voegen al gevuld. Daarna is het stug doorwerken, en sponzen en poetsen; onder de bar, om de pootjes. Alles gaat dicht, ook al zie je het niet. Geen muizenparadijs. Onvermoeibaar tikt hij een gebroken tegel eruit en sust en passant mijn boosheid over de rottegels van Gamma (waarvoor overigens geen alternatief voorhanden was).
Het resultaat is een schitterende vloer.

Net de Diazstraat

Vroeg in de ochtend legt hij de eerste tegel. Ik ben de charmante assistente en geef tegels aan. Wit en zwart. Dan voegt de tegelsnijder zich bij ons. In de loop van de ochtend vult de vloer zich met tegels. Aan het begin van de middag is papa zo ver gevorderd dat hij met een gerust hart naar zijn vergadering kan. Wouter (voorheen tegelsnijder) maakt de laatste baan af.

Superman

Ik wil het graag positief houden. Dus waarom het nodig was dat papa op zondagmiddag thuis alles uit zijn handen heeft laten vallen, vervangers heeft geregeld voor de afspraken die hij de volgende dag had, zijn spullen heeft gepakt en met mama naar Schiedam is komen rijden daar gaan we niet op in. Vijf uur na mijn telefoontje zat hij - op zondagavond - op zijn knieën.

We (hij meer dan ik) hakten een pad voor de vloerverwarmingsmat. Maandag verder gehakt, de mat erin en geëgaliseerd met assistentie van Rodney ("u mag ook Robbie zeggen, meneer").
's Avonds tekenen we het patroon voor de tegels uit. Het is nog even puzzelen, maar goed overleg brengt structuur.