Ribbenbuisradiator geplaatst

Na het spuiten volgde aansluiten en plaatsen.
Het aansluiten was nog best een puzzel. We willen het stukje achter het bad beloopbaar houden. Het gordijn gaat daar de hoek om (maar eigenlijk niet goed genoeg). De lelijke thermostaatknop willen we liever niet in het zicht, maar hij moet wel bereikbaar zijn voor bediening. En het mag ook niet lekken. Uiteindelijk allemaal gelukt.
De radiator los op zijn pootjes zetten is niet stabiel genoeg. Het liefst zouden we hem vastschroeven in de vloer. Maar onder het laminaat zit een vloerverwarming. We hebben de foto's erbij gepakt en er zit erg veel slang en weinig hout waar we de radiator willen plaatsen. Maar er zit ook nog ondervloer tussen het laminaat en de vloerverwarmingslaag. Dus boren en schroeven kon toch en we hebben geen vloerverwarmingsslang gezien.

Laat de winter nog maar even wegblijven want we hebben nu ook al plezier van de radiator, gewoon omdat we hem mooi vinden.

Ribbenbuisradiator

Vorig jaar zijn we erachter gekomen dat de capaciteit van de vloerverwarming onder de vloerbedekking niet voldoende is om de bioscoop met de warmte-lekkende ramen op temperatuur te houden. Dat was niet helemaal een verrassing maar wel jammer.
We verplaatsen de radiator van de slaapkamer naar de bioscoop, en op de slaapkamer komt een nieuwe radiator. Een ribbenbuisradiator stond al lang op ons lijstje voor de slaapkamer en die mocht er nu dus eindelijk komen. Wouter vond er een op marktplaats voor 20% van de nieuwprijs. Een witte die we zijn gaan halen in Amsterdam. Het radiatorwit haalt het bijzondere er een beetje af, maar niets wat een bus of drie metallic spuitlak niet kan verhelpen.
Eerst buiten de tuinslang, dreft en spiritus erop om te ontvetten en dan spuiten maar. Het design maakt het niet makkelijk om overal te komen, maar het helpt om twee van de vier lagen erop te spuiten terwijl hij op zijn kop hangt.

Prachtig Kerstfeest voor Herman

Af!

Han en vooral Saar: dankjewel.

Schuren, stofzuigen, stoppen, (bis) en oliën

Een lange dag, maar wel met olie aan het einde.

Bloed, zweet en tranen

Dit weekend hebben we overwogen om wat kinderarbeid op de vloer te zetten en de jongens die hier gelogeerd hebben de matjes los te laten trekken, maar toch maar zelf gedaan. Net als het zagen.
Met vrijwel alle houtjes losgetrokken en de benodigde drietjes gezaagd konden Han en Saar vandaag aan de eindspurt van het leggen beginnen. Het kopshout werd jubelend binnen gehaald. Er is een klein beetje bloed gevloeid toen Han het velletje van zijn vinger tussen twee houtjes klemde, iets meer zweet ondanks de lage temperatuur, en ik heb de tranen al voelen prikken. Maar het is nog niet af dus even geen sentimenteel gedoe. Al het hout ligt, het legmaterieel en -afval is afgevoerd, en er is stopstof gemaakt dus het afwerken kan beginnen.

Helaas is de timelapse van vandaag mislukt, maar dat is het minst erge dat kan mislukken. Gelukkig hebben we de foto's nog.

Stukjes zagen en meters maken

Omdat niet alle patronen die in het ontwerp zitten prefab op parketmozaïekmatjes verkrijgbaar zijn, en losse latjes ook niet, moeten we de latjes van de matjes pulken. En voor de patronen met verschillende lengtes moet er ook gezaagd worden. Dat heeft Saar Corine uitgelegd. Corine heeft vervolgens ruim 70 drietjes gezaagd en alle vingers zijn nog heel.
Saar heeft flink doorgebikkeld en behoorlijk meters gemaakt. Laughing in the face of the deadline.