Bindingsangst

Het eerste krasje doet altijd pijn. Als dat krasje uitmondt in een hele lappen verf die moeiteloos van het hout glijden telt daar verbazing bij op: ontzetting. "Totale onthechting" luidt de diagnose. Lekker dramatisch allemaal. Kortom: de schilder is terug.

Vier dagen krabben en schuren. Het moderne wit neemt als een schimmel opnieuw bezit van de klassieke boekhandel. Iets over de helft is het nu. Maar niet voor lang: er worden rigoreuze maatregelen voorbereid.

Edit 12-06
De schilder krijgt geen dispensatie voor synthetische verf. Roet in het rigoreuze eten, maar het moet ook zonder kunnen.

Toile de Moet

Van internet, via België, tot in Franse antiek- en curiosazaken; overal hebben we gezocht en rondgevraagd. We hebben het niet gevonden en dus maken we het behang dat we willen zelf. Kunnen we ook meteen een passend thema erbij voegen:

Wouter kleurt een monochroom plaatje van Moët in, maakt het repeteerbaar, en klaar is het ontwerp. Nu de eetzaal nog.

de kiem

Toen we jaren geleden dit behang zagen in een kasteeltje in Normandië, heeft het zich in ons hoofd genesteld: "Als we ooit de gelgenheid hebben, willen we ook zoiets." Dat evolueerde via wat jachttafereeltjes in kleurrijk Toile de Jouy. Het was er ooit, maar wij kunnen geen rol vinden.

 nog meer inspiratie

Folietje erover

Het geheel van balken, isolatie en vloerverwarmingsslang wordt afgedekt met een dampremmende laag: folietje erover, nietje erin.
Bij alles wat we doen ligt het underlayment in de weg. Gelukkig is dit de laatste laag voor we de platen definitief op hun plek kunnen leggen.

Een bijzonder patroon

Er ligt in ieder geval een bijzonder patroon onder de vloer. De vloerverwarmingsslang meandert met grote lussen tussen de balken, steekt over waar dat kan en neemt vervolgens de kortste weg terug.

Meer isolatie

Steigernet vormt een soort  hangmat voor het glaswol. Door de groene waas van het net heen is op de foto hieronder de PVC-pijp te zien die tegen een van de roostertjes in de zijgevel aan ligt. Zo creëren we meer luchtcirculatie. Vermoedelijk niet voldoende, we hebben nog wat trucjes achter de hand.

De weken hiervoor heeft papa het underlayment precies pas gemaakt en op hoogte gelegd. Daarvoor lag de vloer lange tijd open: een fijne hindernisbaan. 

Een randje

Isoleren kan niet zonder ventileren. Gelukkig was de vloer ooit geventileerd en zijn er dus nog roostertjes aanwezig. Een stukje onder het huidige maaiveld, dat wel. Ooit keurig dichtgestraat. Nu uitgegraven en voorzien van een mooi randje Belgisch hardsteen (over van het halletje) door papa.

Een stukje isolatie

Om onder de loketjes te kunnen isoleren, ligt Wouter plat op zijn buik tussen de oude balken. De nieuwe balk moest hier nog even wachten tot dit karweitje geklaard was. Isolatie en latjes eronder schuiven en dat op hoogte brengen en ondersteunen met stenen (of andere dingen die toevallig voorhanden zijn). We zijn blij dat de rest waarschijnlijk makkelijker te isoleren is. Een absoluut voordeel van dat de hele vloer eraf moest.