Zen-klusje

De creme-kleurige latex blijkt niet overal even stevig op de muur te zitten. Even afsteken voor we verder kunnen. De landkaart verandert onder je handen. Kost geen kracht, ook wel weer eens fijn.

Dozen geplaatst

Zo'n sleuvenfrees is maar vern#?keratief. Hij freest helemaal niet de sleuf, alleen de grenzen. De rest mag je er zelf uithakken. Dat gaat in de multiporwand heel soepel -zonder frees en kracht- en in de andere eigenlijk ook best. Kost wat kracht, maar dan heb je ook gat.
Terwijl Corine hakt, boort Wouter gaten naar boven in het slaapkamerplafond en naar beneden in de zoldervloer. Hij vindt plinten (op zolder! - vast uit de Roelantsmuseumtijd) en helaas een verstevigingsconstructie op één van de plekken waar hij wil boren. Dat laatste betekent gaten verplaatsen: de kernen die hij uitboort vullen de verkeerde gaten. Gelukkig in de multiporwand dus is het redelijk snel gepiept.
Tot slot kunnen de (flexibele) buizen en dozen erin en zijn de wanden bijna klaar om af te werken.

Louzy stripper

Toegegeven, alleen met een krabbertje was ik nooit zo ver gekomen. Maar "Zeer effectief" is de verfstripper van alabastine niet, integendeel. Niet alleen de onderste laag oud groen blijft zitten, ook een groot deel wit zit nog hartstikke vast. Hopelijk komen we zondag aan de föhntest toe.

Vlaamse papegaai

We moeten toch ook maar de föhn overwegen voor het kaal maken van de balken. Het insmeren met verfstripper is simpel, maar na een uurtje ben je zo high dat het misschien niet meer veilig is om op een ladder te staan. Het spul dwarrelt inmiddels van de balken. Het zal wel niet heel gezond zijn voor mens en milieu. Tijd voor heroverweging, misschien een vergelijkende test.

Elektriciteitspijp verwijderd

De schroefjes waarmee de elektriciteitspijp op de balken zaten geschroefd waren volledig dichtgeschilderd. Met een soort nagellakremover hebben we ze ingesmeerd en zes of meer uur later konden we aan het schroeven om vervolgens de buizen van de balken te trekken; ook nog best een gedoe. De houten platen op de muur tussen de balken hebben we meteen meegenomen. Die bleken ouder dan verwacht.
Het plan is nu om de balken helemaal met het removerspul (verfafbijt) in te smeren en te kijken of we mooie strandachtige houten balken onder de lagen verf vandaan kunnen toveren.

Gaten geboord

Gaten boren produceert veel fijn stof dat de stofzuiger liever niet opzuigt, een mooi plaatje, en ruimte voor stopcontacten.

Laminaat klaar

Wand klaar, vloerverwarming klaar, 12 verschillende kleuren laminaat in situ, én het laminaatteam in startpositie. Tijd om de snijder te testen op verstekzaagcapaciteit. Helaas, daar moeten we een alternatief voor verzinnen.
Dan komen we erachter dat niet alle kleuren allure-laminaat in elkaar passen, er zijn twee soorten. Even slikken en schakelen. We maken een keuze en gaan pakken bij halen, nemen we meteen laminaatzaagjes mee. KJ en Bianca beginnen vast met leggen.
Als we terug zijn, kunnen we los. Bianca legt de planken klaar, KJ tekent af, Wouter zaagt en Corine is manusje van alles. KJ en Bianca klikken in. Het vordert gestaag. Er moet veel gezaagd en geschoven worden omdat we het schuin willen en zonder herkenbaar patroon. Dat kost tijd. Toch zien we al snel dat het loont. Het wordt laat, maar we besluiten het af te maken. Pizza tussendoor. Het wordt nog later, KJ stoomt door en de rest is min of meer charmante assistent(e). De volgende dag heel vroeg is het af.