Van ver gehaald

Toen we toch in het noorden waren, zijn we ook maar even bij wat marktplaatsadverteerders/antiek- en andere-oude-spullenhandelaren aldaar gaan kijken. "Dat gebeurt niet elke dag dat er iemand met zo'n oude auto achterom rijdt." En het stoeltje paste er ook nog in. Het stoeltje was niet duur en leuk. Er moest alleen nog een nieuw stofje op. Tim van Miedema was dolenthousiast (wat een verkoper, leerzaam!). 'Er hóóóren bloemetjes op', en dat was ook schitterend, maar strepen zaten in mijn hoofd, op de andere stoel, in het ritme van de bieb. Dus strepen zijn het geworden. Ouderwets gestoffeerd, dat wel. Kost wat en dan heb je ook wat.

Dynamische vloer

Kun je te veel dynamiek hebben? Wel in je vloer. Dus daar heeft Wouter wat (honderdmiljoenmiljard) extra schroeven in gedraaid. Als je van 0 naar 80% gaat, is het heel wat. Maar op een gegeven moment moet die laatste 20% ook, en wel alles precies op hoogte. Dus is ook de laatste plaat die helemaal heel over was gebleven vandaag verzaagd. Zelfs waar de radiatoren stonden, is waar nodig het steen weggebroken mbv een 11-kg-sloophamer, en ligt nu keurig netjes isolatie, folie en underlayment. Waarom dat steen er zat, weten we nog niet. Geen extra aanwijzingen gevonden. De radiatoren hebben slechts kort 'gratis' op marktplaats en straat gestaan. Opgehaald als oud ijzer.

Ik zweer bij de knop van de deur

De lelijke klink beschadigde het houtwerk. Hij is vervangen door een mooie knop. Met dank aan Ward.

Kleine klussen

We hebben een verlengde meterkast. Die deed al dienst als opslag- en voorraadkast, en is daar nu ook voor ingericht. De klustrap hangt aan de deur en heeft daarmee plaats gemaakt voor 'banken' (planken). Een plekje voor de twintig meter tuinslang, een plankje voor de emmers, een schroef voor het hondje (no doggies were harmed), een schroef voor de plumeau. Superpraktisch allemaal. Je ziet er verder niets van als de deuren dicht zijn. En dat is precies de bedoeling.

Kleine klussen

Ruimte genoeg, maar toch vind ik het zonde: 18 cm diepte wegbetimmeren. Dat moest er dus uit. En nu kun je iets duidelijker zien dat door ooit een deur zat, en als we zouden willen zouden we de pers nu echt in het nisje kunnen zetten. Niet alleen de achterplaat, ook de glasplaat bovenin de entree van het nisje hebben we er uiteindelijk uitgezaagd (met de zaag tussen glasplaat en hout de dikke klodders bruine lijm doorzagen). Ziet er beter uit. Winst dus. Vraagt nog wel wat afwerking, maar dat komt.

Impulsaankoop Het Goed

Nep maar leuk, denken we. We weten nog niet of dit onze strenge selectieronde later (als het af is of zo, en nee we hebben geen planning) overleeft, dat zien we dan wel weer.

Een houten bad

Ik weet het echt niet meer. Hoe we dit bad gevonden hebben. Wouter zou van stenen platen een bad maken. Gaaf, maar misschien koud en zwaar. Van hout dan misschien? Hoe dan ook tijdrovend. Zoekend naar alternatieven en inspiratie bleef het plan het beste.
We wilden een bad, geen tobbe. We wilden best een kunstwerk, maar geen museumstuk. En toen stond ie daar ineens, tussen de zoekresultaten: het Bois-Bain. We zijin ervoor naar Zeerijp gereden. Ja, dat is ver. Daar hebben we kennis gemaakt met Dick Stukkien en zijn passie. Samen gevarieerd en doorgedacht op ontwerp en ideeën. Puur plezier.

Dit wordt hem. Bois-Bain-Bateau

Museumwaardig en om echt in te dobberen. Dick gaat hem voor ons maken. In zijn atelier www.dezingendezaag.eu. Van merbau en beuk, beuk met slaap. Bijzonder.