Boeken op de plank II

Nu het schilderwerk klaar is, kan het grote feest beginnen. De planken zijn er al lang klaar voor. Erna heeft ze afgewerkt: profieltje met een speciaal bestelde frees en een paar lagen krasvast groen erop. En nu mogen ze dan eindelijk doen waar ze voor gemaakt zijn: boeken dragen.
Het uitpakken van de dozen is een feest. Feest der herinnering, feest van nieuwsgierigheid.
Langzaamaan vullen de boeken de ruimte en wordt de bibliotheek.

De figuurzaagjes en de datering

Het nut van de frisse blik is weer bewezen. 'Hoe origineel zijn ze, die figuurzaagjes?' vragen we ons al een tijdje af. Dankzij Ward weten we nu dat ze er voor 1946 in ieder geval nog niet zaten. Kijk maar op deze foto.

Maar van wanneer is deze foto? De foto komt uit het artikel 'Drukkerij Roelants Schiedam' van Ph.C.J. Swinkels en is afgedrukt in Scyedam, 1995-3 (21e/3). Volgens dat artikel is de foto van maart 1946. Maar als we op deze tekeningen uit april 1946 uit het gemeente-archief kijken (linkerkant bestaande situatie), zien we één doorgang in het midden in plaats van twee zoals op de foto. 

Het lijkt niet waarschijnlijk dat in de ene maand tussen het nemen van de foto en het maken van de tekeningen voor de bouwaanvraag een andere interne verbouwing heeft plaatsgevonden. Het zou logischer zijn om dat in één aanvraag/verbouwing te combineren. Bovendien staan er veel bloemen op de foto alsof er een feest of opening is geweest. Dat doe je volgens mij niet zo snel als je bezig bent met de voorbereidingen voor de volgende verbouwing, zeker in die tijd niet. 

Dus de frisse blik heeft meer vragen opgeworpen dan beantwoord:

- Van wanneer zijn de figuurzaagjes?

- Van wanneer is de interieurfoto?

In 1964 waren de figuurzaagjes er in ieder geval al. Op de beeldbank cultureel erfgoed staat een foto waarop al een glimp van een figuurzaagje is te vinden. Omdat ik niet zeker weet of ik de foto zonder meer mag publiceren, doe ik dat nog even niet.

Groen II

Ik heb besloten het schilderwerk aan de bibliotheek te accepteren zoals het nu is. Misschien waren mijn verwachtingen wat te hoog gespannen. Twee dingen die mij vooral zijn tegengevallen zijn:
- dat het nog steeds niet overal dekkend geschilderd is,
- dat er veel zakkers in het werk zitten.
Gelukkig zijn er ook positieve punten. Ik ben sowieso heel blij dat de bibliotheek weer mooi groen is en dat de verf goed hecht en bijna overal dekt. De schilder heeft me goed geholpen bij de kleurkeuze en ik ben blij dat hij zonder discussie het werk over heeft gedaan en dat hij zonder meer de beschadigingen die waren ontstaan door vervolgwerkzaamheden heeft meegenomen in het herstel. Het is echt een mooie basis voor de bibliotheek geworden.

Bindingsangst

Het eerste krasje doet altijd pijn. Als dat krasje uitmondt in een hele lappen verf die moeiteloos van het hout glijden telt daar verbazing bij op: ontzetting. "Totale onthechting" luidt de diagnose. Lekker dramatisch allemaal. Kortom: de schilder is terug.

Vier dagen krabben en schuren. Het moderne wit neemt als een schimmel opnieuw bezit van de klassieke boekhandel. Iets over de helft is het nu. Maar niet voor lang: er worden rigoreuze maatregelen voorbereid.

Edit 12-06
De schilder krijgt geen dispensatie voor synthetische verf. Roet in het rigoreuze eten, maar het moet ook zonder kunnen.

Toile de Moet

Van internet, via België, tot in Franse antiek- en curiosazaken; overal hebben we gezocht en rondgevraagd. We hebben het niet gevonden en dus maken we het behang dat we willen zelf. Kunnen we ook meteen een passend thema erbij voegen:

Wouter kleurt een monochroom plaatje van Moët in, maakt het repeteerbaar, en klaar is het ontwerp. Nu de eetzaal nog.

de kiem

Toen we jaren geleden dit behang zagen in een kasteeltje in Normandië, heeft het zich in ons hoofd genesteld: "Als we ooit de gelgenheid hebben, willen we ook zoiets." Dat evolueerde via wat jachttafereeltjes in kleurrijk Toile de Jouy. Het was er ooit, maar wij kunnen geen rol vinden.

 nog meer inspiratie

Folietje erover

Het geheel van balken, isolatie en vloerverwarmingsslang wordt afgedekt met een dampremmende laag: folietje erover, nietje erin.
Bij alles wat we doen ligt het underlayment in de weg. Gelukkig is dit de laatste laag voor we de platen definitief op hun plek kunnen leggen.

Een bijzonder patroon

Er ligt in ieder geval een bijzonder patroon onder de vloer. De vloerverwarmingsslang meandert met grote lussen tussen de balken, steekt over waar dat kan en neemt vervolgens de kortste weg terug.