Verbeelding op de vloer

We zijn al een aardig eind op weg met de bibliotheek. Maar de basis is niet goed. Onlangs bij een vriendinnetje een schitterende witte plankenvloer gezien. Maar deze is niet schitterend.

 Ranzig geschilderd, dof en vol vegen en strepen. Dus er moet nieuw parket op. 

Al surfend ging de vloer met onze verbeelding op de loop: Er mag nieuw parket op. Vandaag hebben we die verbeelding vertaald in plaatjes en voorgelegd aan een parketspecialist. Kan hij het maken en kunnen wij dat betalen?

Een plek om op te treden

De schuifdeuren hingen er al een tijdje, maar dat hangen was ook het enige. Nu zijn ze netjes afgesteld, lopen over een geleidertje op de vloer en passen naadloos in elkaar. Ook aan de afwerking is gedacht: een afdekplaat over de rail en latjes in het kozijn dat oorspronkelijk voor draaideuren was bestemd, omdat die er zouden komen.
Met frezen hebben we geen geluk: vloog eerder al het uit Amerika overgescheept freesje voor de bibliotheekplanken eruit bij de eerste de beste proefplank, vandaag brak het freesje, ook al bij het proefstukje. De deuren zijn daarom gesleufd met de cirkelzaag. Kan ook.

Boeken op de plank

Ja, ze moeten nog geschilderd worden. Ja, er moet nog een profieletje aan. Maar de planken zijn 'pas' gezaagd, de steuntjes vastgeschroefd en de planken liggen erop. Natuurlijk moeten dan de boeken er ook op. Proef staan. En wat staan ze mooi.

Woutermannen

De planken zijn gearriveerd, meegebracht door mijn ouders. Nu moeten ze op lengte worden gezaagd en opgehangen. Nog een laatste keer overleggen we. Het huidige plan is om ook planken als staanders tegen de zijkant te zetten zodat daarin geschroefd kan worden en alles stevig vast komt te zitten. Het zachtboard dat er nu zit, kan in ieder geval de boeken niet dragen. Het is ook vooral niet origineel en hoewel er goede redenen zijn om het lekker te laten zitten, kan ik mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen. "Zouden we niet toch?" "Een gat maken is zo gebeurd." En dat is het ook. We kijken achter de plaat en zien hout om in te schroeven en ... Woutermannen.

Woutermannen dus

De verleiding is groot om het zachtboard helemaal weg te slopen en de woutermannen te gaan gebruiken. Omdat we niet weten of ze overal nog intact zijn, en omdat het toch echt onhandig is dat de planken dan doorlopen achter de betimmering (de boeken die daar komen te staan, kun je er nooit uithalen), doen we het niet. Foto's voor het archief en hout om in te schroeven zijn een mooi resultaat van deze excercitie.

Ondertussen in Valkenswaard

Boeken, zware kost, daarvoor heb je dikke en verlijmde planken nodig. De goede afmetingen, volgens de standaard uit 1875, zijn niet meer te koop. En dus wordt er gezaagd, gelijmd en geschaafd in Valkenswaard.

Een plank in de lijmklemmen

Wikken, wegen en storten

Een standaard-methode om een waterdichte vloer te maken op een houten constructie is beton storten op zwaluwstaartplaten. Zo zouden wij het ook doen. Kon het niet slimmer, dunner, zekerder? We hebben alternatieven gezocht, gewikt en overwogen, en uiteindelijk toch gekozen voor storten op zwaluwstaarten.
Vijftien zakken beton en twee 'zakjes' zand. 22,5 kilo, 'zakjes' noemt mijn vader dat. 'Veel te grote zakken' noem ik het. Drie trappen op; het was een goede oefening.
De platen waren zo gelegd. Voor het storten kon beginnen moest daar eerst de vloerverwarmingsslang op gelegd worden. Dat viel nog niet mee. Het spul was veel te stug en liet zich niet zomaar in de goede vorm dwingen. 'Met de kennis van nu', hadden we destijds een flexibelere variant gekocht. Maar we hadden toen alleen de kennis van toen. En dus ligt -na een beroep op papa's lange adem- de stugge slang erin en wel volgens een mooi patroontje. Storten en afwerken op afschot is een kolfje naar zijn hand. Niet dat dat niet zwaar is, dat wel, maar dat hoort erbij. Slechts een zak hebben we voor niets drie trappen op gesleept.

Nog een kleine toevoeging: ook de doucheplug moest natuurlijk vastgemaakt worden voor het beton gestort kon worden. Tot onze vreugde paste hij precies zo tussen de constructie dat hij straks wegvalt achter de deuren. Tijdens het passen en meten viel een onderdeel van de plug letterlijk in de constructie. Dat was niet helemaal de bedoeling. En daarom hebben we nu beneden een luikje in de betimmering van de constructie. Handig voor als er nog eens wat in valt.

Hier vonden we het onderdeel terug

Ruimte voor de vloer

Om ruimte te maken voor de douchevloer moet de vloerbedekking en bestaande ondervloer eruit. De tapijtlegger is destijds niet karig geweest met de lijm en helaas hebben 'onze Gamma's' geen tapijtstrippers te huur. Dus hebben we het tapijt met blote handen  (eerlijk gezegd gehandschoende handen) gestript: smalle stroken snijden en trekken maar. Daarna met supermagneten de schroeven van de ondervloer zoeken om ze eruit te draaien en vervolgens de platen eruit wippen. Dat ging nog niet zo makkelijk want er is altijd wel een schroef die zich niet laat vinden of uitdraaien. Maar er ligt een maagdelijk vloertje te wachten op nieuwe stappen.