Tegels (ver)leggen

Pallet met tegels

Al een paar maanden ligt het voor het huis: het Belgisch hardsteen dat de vloer van de entree moet gaan vormen. Mooi spul maar niet op een pallet in plastic. Door te beginnen met het leggen van de vloer slaan we anderhalve vlieg in één klap.
Ik breng de tegels naar binnen en Wouter legt de rand. Dat kan zonder te zagen en dat is fijn want we hebben geen zaag(tafel) voor stenen tegels. We hadden er een van marktplaats op het oog, maar die bleek verkocht. Eerst maar eens die rand leggen en plakken. En vervolgens, om te kijken of het past, de rest opvullen met een dambordpatroon onder 45 graden. Het past. En het is mooi. Dat is mooi en betekent dat we toch echt toe zijn aan een zaag. Maar nu niet meer, want het is al laat.

Wouter legt de tegelrand

Het past

Douchen met deuren

De douche komt in de kop van het trappenhuis op de derde verdieping. Het zou fijn geweest zijn als het net iets groter was geweest, maar eigenlijk is de ruimte er geknipt voor. We willen graag kunnen douchen met privacy, vooral voor eventuele gasten. Maar we willen niet dat het daglicht en het uitzicht permanent aan het oog onttrokken zijn.
Dus hebben we gekozen voor een oplossing met vier deuren. Elektro-chromatisch glas zou ook uitkomst kunnen bieden, en is nog steeds wel een wens om de uitstraling helemaal flexibel te maken. Voorlopig lijkt dat praktisch niet uitvoerbaar en doen we het als onderstaand. Wouter is de artist voor wat betreft bewerkte plaatjes.

Wouter-impressions van de douche

Vogelperspectief gesloten en open

Deuren open, ruimte en uitzicht intact

Deuren dicht - douchen met privacy

Geen nieuw zolderraam

Het enige raam met dubbel glas dat we hebben, was zo lek als een mandje. Het zijn eigenlijk twee ramen, openslaande stolpramen. Bij een goede regenbui druipt het water naar beneden en maakt strepen op de achtermuur van de toekomstige logeerkamer. Onze potentiële klussenman had laten weten dat nieuwe ramen zo'n 600 euro zouden kosten. Euro's genoeg om mijn vader te vragen of dat een redelijke prijs is. Hij gaf geen rechtstreeks antwoord op die vraag, maar verklaarde: "Ik kan er geen nieuwe van maken, maar ik weet zeker dat ze niet meer lekken." Waarmee het antwoord op de vraag, en de invulling van dit klusweekend gegeven waren.

Hij heeft er wat op moeten 'prutsen', en ik heb hem zelfs horen vloeken (wat altijd raar voor me blijft: vloeken mag niet namelijk), maar het zit dicht. Er moet nog wat overtollige kit worden weggesneden en op andere plaatsen worden aangevuld, en er moet nog wat gegrond, geplamuurd, geschuurd en gelakt worden (zucht, dat dan weer wel), maar het lekt niet meer. Omdat mijn vader ze gemaakt heeft. En mijn papa kan alles.

Stoffig onderzoek

Omdat we nog steeds niet weten hoe de riolering precies gaat lopen, hebben we maar een potentiële plek open gemaakt. Dat geeft veel stof, vooral in de kamer - en een beetje tot nadenken.

Stukadoors

Vandaag zijn de stukadoors geweest. Het geeft wat stof en ik had mezelf de hele dag verbannen naar boven, maar het levert mooi strakke wanden op. Tenminste dat hoop ik. Het moet nog allemaal drogen, maar het ziet er nu al heel anders uit dan gipsplaten met schroeven erin.

Hi-techverlichting voor de werkkamer

De werkkamer moet een heel andere sfeer krijgen dan de muziekkamer. Ander licht helpt daarbij. Strips met gekleurde leds worden aan het oog onttrokken door zwevende gipsplaten, evenals de opbouwgedeeltes van de spots. De spots zijn niet ingebouwd maar lijken eenvoudig in de platen geprikt. De leds stellen ons in staat te variëren met de stijl van koel blauwachtig wit tot een warme gloed. En voor wat meer dynamiek kunnen we kiezen voor een kleurverloop. Dat is het idee. En vandaag hebben we de eerste plaat opgehangen.

Geschiedenis in beeld

Bij het inhakken van de elektriciteitsleidingen in de achtermuur op de begane grond kwamen we een kozijn tegen. Dit hadden we al op tekening gezien, maar we hadden niet verwacht het nog te vinden en waren er ook niet echt naar op zoek. Maar toen we het eenmaal gevonden hadden, was het een mooie gelegenheid om  de geschiedenis te laten zien. Danzij de plexiglastip van Bianca werd het idee nog leuker:
Fotoplaten van de drukkerij fotograferen, op plexiglas laten printen, geschikte lamp uitkiezen, lamp in kozijn plaatsen, plexiglas ervoor, en klaar!

De bron

Da's wel erg koud

Dankzij belangeloze en enthousiaste hulp van Beleggers Belangen en Engel Kluis hebben we de foto die we in het rechterkozijn hebben geplaatst kunnen dateren op juli 1973.